Auteur: School at Sea

Vandaag was de tweede dag van de vierde scheepsovername. Ik was al om 05:00 uur wakker vanwege de vijf tot negen wacht. Als bootsman was ik er helemaal klaar voor om wat zeilen te gaan zetten, want er werd gezegd dat er deze ochtend weer zouden kunnen gaan zeilen. Maar nee… Het was nog steeds… Lees verder Steeds dichter bij de realiteit

Vandaag is de eerste dag van de vierde scheepsovername en ik ben fotograaf geworden. Ik loop daarbij ook nog wachten. Een week geleden was het alleen nog maar koud in de nacht, maar nu is het gewoon 24/7 koud en dan bedoel ik echt IJSkoud. Gelukkig waren er wat dingen om ons bezig te houden,… Lees verder Dollies

Het is bijna zover. Nog tien dagen en dan komen we weer aan in Nederland. Iedereen is gespannen aan boord en er zijn vele mood-switches. Sommige SaS’ers hebben zelfs al een traantje moeten laten. Ikzelf heb er nog niet superveel moeite mee en vind het wel weer een fijn idee om mijn oude leventje op… Lees verder Bijna aan WALvis

Vandaag werd ik wakker uit een diepe slaap met een geweldige droom over eenhoorns en regenbogen, tot ik op keek en me kapot schrok… Ik staarde recht in de lens van een camera. Ik zal je zeggen, ’s ochtends zie ik er niet goed uit. Ik kleedde me snel om en liep naar de eetzaal,… Lees verder Filmdag

Toen ik om 12:40 uur uit mijn bed werd getrokken voor de wacht, kreeg ik als kledingadvies: doe alles aan wat je hebt. Dit paste helaas niet onder mijn zeiljas, dus ik nam genoegen met twee paar sokken, thermokleding, joggingbroek, zeilbroek, shirt, trui, softshell en zeiljas. Ik kwam aan dek en merkte gelijk dat het… Lees verder Windkracht acht, niet gespaard

Toen ik daarnet afval aan het knippen was, liep plots heel mijn wacht van het bovendek naar het voordek. In eerste instantie leek het erop dat ze een zeil gingen weghalen, tot plots iemand een tussenstop maakte in de salon. In de plaats van de verwachte: ‘Wie helpt er mee met zeil weghalen?’, riep die… Lees verder Orka-alarm!

We waren bezig met brassen, op een driemaster, tijdens School at Sea, op de Atlantische Oceaan. Een paar mensen uit de salon hielpen ons, in hun T-shirtjes. Wijdbeens meebewegend met de vier meter hoge deining stonden we de laatste lijnen op te schieten toen iemand ineens heel hard: ‘WATUUUR!’ schreeuwde. Links van mij sprintte een… Lees verder WATUUUR!

Al de hele dag gaat het schip aardig heen en weer. Ik heb een schooldag, dus ik merk hier niet zo veel van als de wachten aan dek. Wel vermaken we ons binnen met het feit dat er soms vloedgolven op de ramen klappen. Het hele gangboord wordtan overspoeld en het water loopt weg over… Lees verder Alles of niets

Eergisteren zijn we vertrokken van onze laatste (geplande) bestemming en nu varen we het laatste stukje over de Atlantische Oceaan. We zijn op weg naar huis en iedereen weet het, al wil niemand er iets over horen. Als er wordt gezegd dat we nog maar zoveel dagen hebben, wordt dat gevolgd door een collectief gesteun… Lees verder Jongens, besef even…

Toen ik wacht had van één tot vijf in de middagagen we een schip richting ons varen. Niks aan de hand hoor, dat gebeurt zo vaak. Eén SaS’er zei opeens dat hij wel heel dichtbij zou komen, namelijk één of twee mijl. Dit was niet de enige informatie die hij ons gaf, het was ook… Lees verder Yang Ming