Aan boord heb je natuurlijk geen ziekenhuis om de hoek, dus stel er gebeurt iets het midden van de Atlantische Oceaan dan moet je toch wat. Daarom hebben we heel veel medicatie en medische uitrusting aan boord. Deze medicatie en uitrusting moet wel elk jaar gecheckt worden of het nog binnen de houdbaarheidsdatum valt en voor de uitrusting of deze nog werkt.
Tijdens de scheepsovername ben ik scheepsarts en vandaag hebben we heel veel geleerd en gedaan waaronder de controle van alle medicatie aan boord. Hierbij hebben we ongeveer 15 dozen gecheckt. In elke doos zit een document waarop staat welke medicijnen er in die doos moeten zitten en hoeveel. Deze checken we op de houdbaarheid. Nadat we hiervoor een bestellijst hadden opgesteld gingen we ook de koelkast checken, aangezien sommige medicatie gekoeld bewaard moet worden. Ook hebben we tijdelijk gips en zelfs een brace aan boord. Dit is een zak met bolletjes die je vacuüm kan zuigen waardoor deze zak erg hard wordt. Dit kan dan ondersteuning geven voor de breuk totdat er echt gips gezet kan worden. Deze hebben we gecheckt op luchtlekkages.
Wat nou als je iemand niet kan verplaatsen nadat hij iets gebroken heeft? Dan moet je directe hulp zoeken en iemand laten ophalen door een helikopter. Diegene wordt dan met een brancard de lucht in gehesen. Met deze brancard hebben we ook geoefend. Onze (zogenaamde) patiënt was onze kapitein van de scheepsovername. Dit ging allemaal heel goed We weten nu precies wat we moeten doen in een geval van nood. Maar, lieve ouders, geen zorgen, want in een echte noodsituatie neemt de bemanning het natuurlijk over!
Liefs,
Nienke