Inmiddels heb ik elke centimeter van deze boot wel gezien. Ik was dan ook reuzeblij dat we een dagje uit hadden. Samen met een aantal mede-SaS’ers trokken we het Spaanse stadje Vigo in. Natuurlijk gingen we op zoek naar snacks: het eten aan boord is erg smakelijk, maar soms heb je gewoon behoefte aan een lekkere beloning na een lange wacht. Tijdens onze strooptocht kwamen we langs een klein weggestopt cafeetje. Een man hoorde ons praten over churros en leidde ons enthousiast naar binnen, ondanks de taalbarrière lukte het om te vertellen dat we churros met chocomelk wilden. Nog geen minuut later kwam hij al terug met twee volle borden en vier kopjes om in te dippen. Heerlijk! Terwijl we aan het genieten waren, kwam deze typische Spanjaard vaker terug om te vragen of we nog meer wilden, maar het was al zo vullend. Het was heel gezellig met zijn zessen in de hoek gepropt aan een veel te kleine tafel. Aan het eind van de dag wilden we nog een ijsje halen, maar iemand was zijn zonnebril vergeten op het strand, dus dat ging niet door. Dus ik weet wel wat ik ga doen als we hopelijk weer vrije tijd krijgen aan wal!
Lauren
