We zijn op de terugweg en alweer bijna thuis, maar nog steeds leren we elke dag allerlei nieuwe dingen.
In mijn ochtendwacht van 4-8 zijn we al druk bezig geweest met een oud navigatiemiddel: het log. Dit is een apparaatje waarvan een deel in het water hangt en ronddraait. Het log meet de afstand die je daadwerkelijk door het water hebt afgelegd, op de ouderwetse manier dus zonder satellieten. Verdere uitleg zal ik jullie besparen, want anders wordt dit wel een heel lang verhaal. Sam heeft ons geholpen met het voorbereiden en in elkaar zetten en nu noteert de wacht elk uur welke waarde het metertje aangeeft.
Naast navigatie moet er natuurlijk ook gewoon onderhoud gebeuren aan boord. Dit zijn meestal super leuke klusjes die er dan meteen voor zorgen dat je wacht voorbij vliegt. Na onze middagklusjes van de wacht mocht ik met een mede-SaS’er aan de slag met het naaien van de stagfok. Het totale zeiloppervlak van de Thalassa is maar liefst 800 vierkante meter en we hebben 16 zeilen. Dat is flink wat oppervlak per zeil, dus het halve middendek lag vol met zeil. Gelukkig had de wacht voor ons een mooi systeem bedacht, dus konden we meteen beginnen. We kregen eerst een korte uitleg, want het was voor ons de eerste keer zeil naaien. Al snel hadden we het door. Een van ons zat onder het zeil en de ander stond ernaast. Zo kon de een de naald erdoorheen steken en kon de ander het draadje door het lusje halen. Even voor de duidelijkheid: als er een wedstrijd zou zijn tussen de wachten wie het beste een zeil kan naaien, dan zouden wij die zeker winnen!
Na drie uur steken, lusje maken, draadje erdoor en weer steken lag het zeil er weer super mooi bij. Helaas betekende dat dat we met onze wacht het zeil ook nog moesten opvouwen. Vanwege het eten waren we inmiddels al verplaatst naar het achterdek, wat toch ietwat klein is voor zo’n groot zeil. Gelukkig was het een kwartiertje later alweer tijd voor de wachtoverdracht en mochten we na heel wat gestoei, het zeilvouwen overlaten aan de volgende wacht.
De dag sloten we nog even af met lekker eten met de wacht en hutchillings met mijn hutgenoot. En nu sluit ik mijn allerlaatste blogje ook alweer af… Tot snel allemaal!
Liefs
Yintheeee 🙂