Vandaag hebben we Panama achter ons gelaten. Toen we de baai van Portobelo uitvoeren keken we vol bewondering terug naar het land waar we onze eerste eigen reis gemaakt hebben.
Zodra we de zee op voeren kwamen we flinke tegenwind en golven van drie meter tegen. Al snel verloren meerdere mede-SaS’ers de strijd met de zeeziekte. Deze ruige zee bracht ons (gedwongen) nostalgie naar het begin van School at Sea, toen we nog op de Noordzee voeren. Toch was toen de uitspraak: “Nu is SaS pas echt begonnen!“ Inmiddels heb ik al meerdere SaS’ers horen zeggen dat we nu officieel op de terugweg zijn.
Dit is ook een moment om terug te kijken naar de afgelopen 3,5 maanden en naar wat School at Sea ons allemaal al gebracht heeft. In Harlingen waren we nog een groep losse 15- en 16-jarigen, inmiddels zijn we één groep. Tijdens het eerste stuk varen werden er veel SaS’ers zeeziek en stonden we met zijn allen aan de reling. Ik noem dit zelf liever de perfecte bonding-experience. Tenerife was onze eerste officiële bestemming, waarna we de Atlantische Oceaan zijn overgestoken en we onze eerste scheepsovername gehad hebben. Op Dominica begon de Thalassa pas echt als mijn nieuwe thuis te voelen. Op de San Blas hadden we een survival met een extra (slapeloze) nacht en natuurlijk valt de fantastische eigen reis in Panama niet te vergeten.
Wat zeeziekte betreft ben ik misschien wel weer terug bij af, maar alle ervaringen kunnen mij niet meer afgenomen worden.
Liefs,
Vera A