Vandaag gingen we eindelijk zeilen! Helaas niet met de Artemis, die ligt nog op de maritieme operatietafel. Gelukkig konden we er wel, voordat we de haven van Harlingen verlieten, met onze klippers even langsvaren. Een gek gezicht: onze thuisbasis voor de komende maanden op het droge.
De overtocht naar Terschelling ging zeer voorspoedig, het woei windkracht 4/5 en we gingen gemiddeld 8 knopen. De schipper, een oud-jurist, en de matroos, een Duitse zeeman, lieten ons al heel veel doen: we mochten de zeilen goed zetten, navigeren en sturen. Heel wat om te doen op een zeilschip van toch wel een meter of veertig!
Helaas was het toen tijd om de eerste s van SaS uit te voeren: school. Erg leuk was dat niet, maar nadat wij ons aan de bronnen der kennis hadden gelaafd, mochten wij lekker een potje voetballen op het groene strand. Het blijft een modderig waddenstrand, dus sommige mensen gleden uit en deden een uitgebreid bodemonderzoek. Gelukkig heeft niemand zich echt pijn gedaan, en zijn we nog steeds met 37. Koud was het wel, dus na een tijdje gingen we weer even opwarmen op de Suydersee. Met dank aan de voortreffelijke kookkunsten van de kok, hebben we weer genoeg energie om onze hoofdjes morgen weer helemaal te vullen met nieuwe wijsheid.
Bon Lindenbergh
