Op het moment zijn we, ook al zitten sommige van ons nog in de ontkenningsfase, bezig met het afronden van deze reis. We delen de hele tijd herinneringen, we schrijven elkaars namen als aandenken op kleding. We zijn bezig met wat we als eerste gaan doen als we weer thuis zijn. Onze laatste keukendiensten, wachten en straks ook schooldagen zijn bezig. Ook zijn we al volop plannen aan het maken voor als we weer thuis zijn. We varen nu naar Nederland, dus dat is al snel.
Laat ik mijn hoogtepunten van deze reis eens benoemen. Van de vele walvissen die we hebben zien opdoemen uit het water tot de survival, met vooral die iconische laatste avond. Ook denk ik aan de prachtige sterrenhemels waarbij je zelfs de melkweg kon zien. Het bezoek aan het cruiseschip de MS Rotterdam, met een oud-SaS’er, ofwel first officer die ons rondleidde. De eigen reis die we in Panama hebben beleefd. De vele activiteiten en taco’s in Mexico. De wachten waar we iedere keer weer veel leren. De gezelligheid van eigenlijk iedere avond. De vele avonden in het kluivernet of op het dak van het werkhok. Hoe we elkaar door dik en dun hebben leren kennen. Hoe we andere mensen, zoals Seacat en Ninja die ons door de Dominicaanse jungle hebben geleid. De scheepsovernames waar we heel veel zelf hebben gedaan en nog gaan doen. En nog veel meer wat ik hier niet eens heb opgenoemd. Al deze hoogtepunten maken deze reis van ons.
Dit was mijn laatste blogje en wanneer iemand de dag van zijn laatste blogje heeft, schrijven we een briefje met de favoriete herinnering over of met diegene. Ik kan niet wachten om bij thuiskomst mijn briefjes te openen en lezen.
Lotte