Na onze aankomt in San Carlos was het dan toch echt tijd voor iets waar ik al de hele week naar uit keek: surfen!!
Een beetje surfen kon ik al maar om te surfen in Panama was natuurlijk iets nieuws. In mijn hoofd waren de golven te vergelijken met de golven die ik kende uit Portugal. Ik kan je verklappen dat was niet helemaal het geval. Dat verpestte de pret niet en met goede moed hadden we onze surfplanken gehuurd. Zonder les want dat paste niet meer binnen ons budget. Gelukkig kwamen we aan op een prachtig zandstrand en konden we het helderblauwe water in.
Het surfen ging hier en daar wat stroef en er zijn zeker genoeg nosedives gemaakt. Als je even opkeek zag je weer een surfplank omhoog schieten tussen een omgeslagen golf. Daarnaast zag je dan een verzopen en verward gezicht. De zin “look at the line, look at the line” werd continue geroepen als we een goeie golf aan zagen komen. Dan ineens! Zie je iemand staan en schreeuw je ’Catching the waveee!!’ en maak je het surf gebaar (jeweetwel, duim en pink naar buiten, andere vingers naar binnen).
Als we dan op een nieuwe golf aan het wachten waren zaten we ook niet stil. Er werden zandhaarmaskers gegeven en surfplanken gekaapt van elkaar. De leash (lijn aan de surfplank waarmee je aan de plank vastzit, red.) werd soms meegetrokken en daarbij jij dus ook. Het ene moment ben je aan het praten en het andere moment hoor je alleen maar gesplash van het water.
Hoe dan ook, naast dit geklooi werd er genoeg gesurft en hebben we een geslaagde dag gehad!
Liefs,
Nienke