Afgelopen woensdag zijn we vertrokken uit Portobelo en hebben we vaart gezet richting Cuba, helaas, net zoals helemaal aan het begin van de reis, met heel veel tegen wind… Dat betekent weer aan de wind, tegen de golven in varen wat dus ook betekent dat alles weer heen en weer gaat.
Je zou zeggen dat we dit, na ruim 21 dagen op zee geweest te zijn tijdens de oversteek en zeker na onze eerste 17 dagen richting Tenerife, wel gewend zouden zijn en dat we wel geleerd zouden hebben om onze (school)spullen goed zeevast te zetten. Als je door de salon loopt, blijkt dit toch wel anders. Er vliegt weer geregeld een boek van tafel en ook de waterflessen blijven niet gespaard, het lijkt soms wel op een soort slagveld. Zoals laatst een andere SaS’er in haar blogje schreef over nostalgie naar samen over de reling hangen aan het begin van de reis ervaar ik nostalgie door vliegende spullen door de salon.
Zullen we ooit echt leren onze spullen zee vast te zetten? Waarschijnlijk niet, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
~Bart