Vandaag zijn we vertrokken uit Curaçao. Voordat we echt vertrokken hebben we nog om 10:15 uur getankt. We moesten nog even gecontroleerd worden door de douane en dan was het om 11:15 uur echt tijd om te vertrekken. Iedereen had er veel zin in en keek nu al uit naar de survival op de San Blas. Ik natuurlijk ook, want hoe vet is dat nou? Drie dagen lang survivallen op een onbewoond eiland! We weten allemaal niet zo goed wat we moeten verwachten van een survival maar we hebben er allenmaal wel ontzettend veel zin in.
Ik heb wacht vandaag dus ik heb vandaag ook moeten helpen met de voorbereidingen voor het vertrek. Om 12:00 uur begon mijn wacht. We hebben deze wacht veel zeiltjes gezet en hebben goed op de uitkijk gezeten voor boten en boeien. De zon scheen heftig, dus je insmeren was van groot belang. Ik had me ingesmeerd, maar aan het einde van de wacht kon ik zien waar ik me ben vergeten in te smeren omdat ik een paar mooie rode plekjes had. Gelukkig waren het er maar drie en viel het dus allemaal wel mee.
Na mijn wacht kwam ik erachter dat er een touwtjesdoos is aan boord! Die was er al de hele tijd en ik wist dit niet. Als ik dit wel wist dan had nu iedereen al een zelfgemaakt bandje van me om. Ik maak namelijk armbandjes, sleutelhangers en hondenriemen in mijn vrije tijd thuis. Na mijn wacht ben ik dus armbandjes gaan vlechten. Ik vind het heel fijn dat ik hier kan vlechten, want thuis doe ik dit altijd en dan kan ik hier mijn gewoonte die ik thuis doe ook hier doen.
Na het avondeten gingen we een film kijken, want het is zaterdag en dat betekent filmavond! Veel mensen wilden eerst Moana kijken, maar de jongens wilden dat natuurlijk weer niet dus moest het Inglorious Basterds worden. Hier kwam een best wel heftige discussie over. Uiteindelijk heeft Sander gewoon een hele andere film opgezet, namelijk Brave. Ik vond dat niet zo erg, want Brave vond ik ook superleuk.
Iedereen denkt dat we ongeveer zes dagen gaan zeilen en dat we dan al aankomen op de San Blas. Er worden zelfs weddenschappen gehouden over wanneer we precies aankomen. Ik doe hier niet aan mee, want ik vind het mijn snacks uit mijn kerstdoos het niet waard, hihi.
Heel veel liefs en de groeten naar huis (en aan iedereen),
Bo 🙂